Vier interglacialen



11/10/2019 23:54 - Geplaatst door Tom van Leeuwen
Deze grafiek maakt deel uit van een zeer interessante paper van onafhankelijk onderzoeker Brian Catt over de effecten van magma en vulkanisme op de oceaanverwarming tijdens de ijstijd cycli.
De grafiek is gemaakt door James Covington.

Het toont de temperatuur voor de laatste vier interglaciale periodes. Elke interglaciaal heeft zijn eigen kleur:

  • Rood - Het Holoceen, van 18,000 jaar geleden tot nu ("We are here...")
  • Groen - Het Eemien, van 136.000 jaar geleden tot 110.000 jaar geleden
  • Blauw - Interglaciaal "MIS 7", van 245.000 jaar geleden tot 219.000 jaar geleden
  • Paars - Interglaciaal "MIS 9", van 343.000 jaar geleden tot 317.000 jaar geleden

De afgebeelde periodes zijn lang genoeg om niet alleen de interglacialen zelf te tonen, maar ook hun aanzet en de afkoeling in de daarop volgende glaciale periodes.

De horizontale as toont het tijdbereik voor elke interglaciaal in de overeenkomstige kleur. De verticale as toont aan de rechterkant de absolute temperatuur en aan de linkerkant het verschil met de huidige temperatuur.

De gegevens zijn afkomstig van ijskernen uit Groenland en Antarctica. De namen voor elke set van brongegevens worden vermeld in de grafiek. Dit zijn algemeen aanvaarde datasets, die door klimaatwetenschappers worden gebruikt als proxy voor gemiddelde wereldwijde temperaturen.

Als we deze grafiek op ons in laten werken, is het eerste wat opvalt het grote verschil, van 28 °C, tussen de koudste momenten van de ijstijden en de warmste pieken van de interglacialen. Tijdens deze schommelingen paste het leven op aarde zich aan aan het steeds veranderende klimaat, na elke terugval volgde verbetering op verbetering hetgeen uiteindelijk onze moderne samenleving vormgaf.
Hiermee rekening houdend, is het duidelijk dat de voorspellingen van sommige wetenschappers, bureaucraten, politici, de reguliere massamedia, 16-jarige meisjes, jouw regering en de wereldwijde overheid over een apocalyptische opwarming van 2 °C, omslagpunten en een onomkeerbare opwarming tot Venus-achtige omstandigheden enorm overdreven zijn.

Onze huidige "Global Warming" is de kleine verhoging gemarkeerd met de pijl "We are here ...". De natuurlijke overgang van de Kleine IJstijd naar de huidige warme periode is duidelijk zichtbaar. Als je beter kijkt, vertonen alle vier de grafieken deze voortdurende zigzagbeweging, met drie of vier pieken iedere de duizend jaar. De huidige piek verschilt niet van de rest van de volledig natuurlijke, zigzaggende pieken van de afgelopen 300 duizend jaar. Er zijn veel plotselinge, volledig natuurlijke, verwarmings- en afkoelingsperioden die veel extremer zijn dan de huidige.

Er is niets "vreemds" aan de huidige opwarming, niets abnormaals. Hetzelfde patroon herhaalt zich door natuurlijke oorzaken steeds opnieuw om de 200 tot 250 jaar.

Nog een laatste opmerking. De interglacialen Eemien en MIS 9 vertonen bijna hetzelfde temperatuurverloop. Het Holoceen had een vreemde start, de zogenaamde Jonge Dryas, maar begon na afloop daarvan de andere twee te volgen.
MIS 7 begint met exact hetzelfde verloop als Eemien en MIS 9, maar vertoont een vreemde afkoelperiode, mogelijk vanwege vier krachtige vulkaanuitbarstingen 233.000 tot 230.000 jaar geleden: eerst het Emmons Lake Caldera in het huidige Alaska, gevolgd door de Reporoa Caldera, Maroa Caldera en de Rotorua Caldera gelegen op wat nu het Noord-Eiland van Nieuw-Zeeland wordt genoemd. Daarna volgt het temperatuurverloop dat van het Eemien en MIS 9.
Als het Holoceen het verloop van de vorige drie interglacialen volgt, staat de Aarde een geleidelijke afkoeling van 7 tot 9 ° C in de komende 5000 jaar te wachten. De CO2 die wordt uitgestoten door menselijke activiteit zou het CO2-broeikaseffect voor langere tijd verzadigd kunnen houden, waardoor het afkoelingsproces wordt vertraagd en het milde klimaat van het Holoceen, dat een fundamentele rol speelde in de menselijke ontwikkeling, langer kunnen voortduren.

Tom van Leeuwen, 11 oktober 2019.

 

Donaties

Het gevecht tegen de klimaathysterie vergt tijd! Als je denkt dat ik op de goede weg zit en mijn inspanningen wilt steunen dan zou ik heel dankbaar zijn voor een kleine donatie om deze site in de lucht te houden.


Bedankt!


De vingerafdrukken van het broeikaseffect

De hypothese van "door de mens veroorzaakte klimaatverandering" houdt in dat de toename van de CO2-concentratie het broeikaseffect van de atmosfeer versterkt en dat dit de opwarming van de Aarde als eindresultaat heeft.

Sinds het begin van het geïndustrialiseerde tijdperk rond 1850, stoot de mens een relatief grote hoeveelheid CO2 uit in de atmosfeer door het gebruik van fossiele brandstoffen. Het gevolg van deze emissies is dat tijdens die periode de concentratie van CO2 in de atmosfeer sterk steeg van ongeveer 300 deeltjes per miljoen (ppm) tot meer dan 400, een toename van bijna 40%. Tegelijkertijd steeg de gemiddelde temperatuur in dezelfde periode met ongeveer 1,5 °C met een kleine variatie afhankelijk van de gebruikte gegevensbron.

Er lijkt dus een correlatie te bestaan tussen de concentratie CO2 en de temperatuur van de Aarde in deze periode. Maar het bestaan van een correlatie betekent niet automatisch dat er ook een causaal verband bestaat. Het kan puur toeval zijn dat deze twee concepten zich op een gesynchroniseerde manier ontwikkelen. In een vorig artikel zagen we bijvoorbeeld dat diezelfde correlatie voor andere tijdspannes niet bestaat.
Lees verder...

Waarom stopte de opwarming?

De politieke rapporten van het IPCC zijn gebaseerd op de hypothese dat CO2 de belangrijkste regelknop is van de Aardse temperatuur. Het probleem is dat deze hypothese in het geheel niet overeenkomt met de empirische gegevens waarover de wetenschap beschikt. Men maakt voorspellingen aan de hand van modellen die niet in staat zijn het verleden te ‘voorspellen’.
Lees verder...

Temperatuur versus CO2 - een overzicht

Bij het bespreken van 'klimaatverandering' is het noodzakelijk om na te gaan hoe het klimaat op Aarde in het verleden is veranderd. Dat geeft een indicatie voor de vraag of de huidige veranderingen normaal zijn of niet.

De wereldwijde temperaturen varieerden in de afgelopen 500 miljoen jaar enorm. Afhankelijk van de gebruikte tijdschaal is de huidige temperatuur koud of warm, dus als we het hebben over de "normale temperatuur" moet worden aangeven welke tijdschaal als referentie wordt gebruikt.
Lees verder...

Democratie? Kies zelf!

De afgelopen eeuwen werd de macht van de overheid steeds sterker. De overheid begon zich met steeds meer zaken te bemoeien en de burger, het individu, heeft over steeds meer dingen steeds minder te zeggen.

Het klimaatbeleid is een uitstekend voorbeeld van deze inmenging. De overheid baseert zich op volkomen onbetrouwbare gegevens en onbewezen hypotheses en denkbeelden en de gevolgen van deze inmenging treffen iedereen. Op dit moment staan overheden wereldwijd op het punt om de goedkope en betrouwbare energiebronnen, die de basis vormen voor onze economische voorspoed, ontoegankelijk te maken. Het resultaat is verstrekkend.
Lees verder...

Atmosferische CO2-verspreiding

Op de bovenstaande wereldkaart zien we het gemiddelde niveau van koolstofdioxide (CO2) in de atmosfeer gedurende vijf weken in 2014. Credit: NASA / JPL-Caltech.
Lees verder...

Een eenvoudig CO2-model

In deze video presenteert professor in de Astronomie Michael Merrifield (Universiteit van Nottingham) een eenvoudig model van het CO2-broeikaseffect.

Hij laat wolken, albedo-effect, oceaaninteractie, zonnecycli en veel andere factoren die het klimaat beïnvloeden buiten beschouwing en bespreekt alleen de CO2-straling in de atmosfeer.

Zijn belangrijkste argument is dat wanneer de CO2-concentratie stijgt, de atmosfeer vanuit een hogere luchtlaag begint te emitteren. De temperatuur van die emitterende luchtlaag moet -18 °C zijn. Dus als de -18 °C temperatuurlaag hoger in de atmosfeer komt te liggen en de atmosfeer 6,5 ° C opwarmt voor elke kilometer die we vanaf die laag dalen, zal de oppervlaktetemperatuur omhoog gaan.
Lees verder...

Waterkrachtcentrales en broeikasgassen

Waterkracht is een van de schoonste beschikbare energiebronnen. De enige nadelen die tot nu toe bekend zijn, zijn de impact op het landschap en het risico dat een dam breekt door aardbevingen. Een zorgvuldige keuze van de locaties en hoge bouwnormen kunnen deze problemen voorkomen.

Naast elektriciteitsopwekking helpen dammen ook om de waterstroom in de rivieren te reguleren, waardoor ze beter bevaarbaar worden en bruikbaar zijn voor irrigatie.

Dus over het algemeen lijkt het vrij positief, maar recent onderzoek heeft een nieuw nadeel van waterkracht "ontdekt" en het is een gebruikelijke verdachte: broeikasgassen.
Lees verder...

De wereld heeft meer CO2 nodig

Interview met Professor William Happer van Princeton University. William Happer is een gerenommeerd natuurkundige, gespecialiseerd op het gebied van atomaire fysica, adaptieve optica en spectrometrie. Dit interview uit 2015 maakt deel uit van de serie 'Conversations that Matter'.

Enkele citaten uit dit interview:
Lees verder...