Atmosferische CO2-verspreiding



21/10/2019 17:57 - Geplaatst door Tom van Leeuwen
Op de bovenstaande wereldkaart zien we het gemiddelde niveau van koolstofdioxide (CO2) in de atmosfeer gedurende vijf weken in 2014. Credit: NASA / JPL-Caltech.

Dit komt misschien niet als een verrassing. De CO2-concentratie is het hoogst waar de meeste emissies plaatsvinden:
  • Volgroeide tropische regenwouden, waar de uitstoot door verrotting van organisch materiaal groter is dan de hoeveelheid CO2 die wordt gebruikt door groeiende planten
  • Tropische warme oceanen stoten CO2 uit omdat warm water minder CO2 kan bevatten
  • Oost-China, hoogstwaarschijnlijk industriële emissies.

Europa, Australië, het grootste deel van Noord-Amerika en, verrassend genoeg, India blijken niet veel CO2 uit te stoten. Dit toont wederom de absurditeit aan van het klimaatakkoord van Parijs. Zelfs als je gelooft dat CO2 het klimaat regelt (is niet zo) zal het niets oplossen omdat de landen die beloven de uitstoot te verminderen het "probleem" niet veroorzaken.

De NASA bevestigde dit in 2017. Ze wezen natuurlijke oorzaken aan voor CO2-variaties.


"Na analyse van de eerste 28 maanden van gegevens van NASA's Orbiting Carbon Observatory-2 (OCO-2) satelliet, concluderen onderzoekers dat de gevolgen van El Nino-gerelateerde hitte en droogte in tropische regio's van Zuid-Amerika, Afrika en Indonesië verantwoordelijk waren voor het record piek in wereldwijde koolstofdioxide. (...)
De concentratie koolstofdioxide in de atmosfeer van de aarde verandert voortdurend. Het verandert van seizoen tot seizoen naarmate planten groeien en sterven, met hogere concentraties in de winter en lagere hoeveelheden in de zomer. "

Tom van Leeuwen, 21 oktober 2019.

 

Donaties

Het gevecht tegen de klimaathysterie vergt tijd! Als je denkt dat ik op de goede weg zit en mijn inspanningen wilt steunen dan zou ik heel dankbaar zijn voor een kleine donatie om deze site in de lucht te houden.


Bedankt!


De vingerafdrukken van het broeikaseffect

De hypothese van "door de mens veroorzaakte klimaatverandering" houdt in dat de toename van de CO2-concentratie het broeikaseffect van de atmosfeer versterkt en dat dit de opwarming van de Aarde als eindresultaat heeft.

Sinds het begin van het geïndustrialiseerde tijdperk rond 1850, stoot de mens een relatief grote hoeveelheid CO2 uit in de atmosfeer door het gebruik van fossiele brandstoffen. Het gevolg van deze emissies is dat tijdens die periode de concentratie van CO2 in de atmosfeer sterk steeg van ongeveer 300 deeltjes per miljoen (ppm) tot meer dan 400, een toename van bijna 40%. Tegelijkertijd steeg de gemiddelde temperatuur in dezelfde periode met ongeveer 1,5 °C met een kleine variatie afhankelijk van de gebruikte gegevensbron.

Er lijkt dus een correlatie te bestaan tussen de concentratie CO2 en de temperatuur van de Aarde in deze periode. Maar het bestaan van een correlatie betekent niet automatisch dat er ook een causaal verband bestaat. Het kan puur toeval zijn dat deze twee concepten zich op een gesynchroniseerde manier ontwikkelen. In een vorig artikel zagen we bijvoorbeeld dat diezelfde correlatie voor andere tijdspannes niet bestaat.
Lees verder...

Waarom stopte de opwarming?

De politieke rapporten van het IPCC zijn gebaseerd op de hypothese dat CO2 de belangrijkste regelknop is van de Aardse temperatuur. Het probleem is dat deze hypothese in het geheel niet overeenkomt met de empirische gegevens waarover de wetenschap beschikt. Men maakt voorspellingen aan de hand van modellen die niet in staat zijn het verleden te ‘voorspellen’.
Lees verder...

Temperatuur versus CO2 - een overzicht

Bij het bespreken van 'klimaatverandering' is het noodzakelijk om na te gaan hoe het klimaat op Aarde in het verleden is veranderd. Dat geeft een indicatie voor de vraag of de huidige veranderingen normaal zijn of niet.

De wereldwijde temperaturen varieerden in de afgelopen 500 miljoen jaar enorm. Afhankelijk van de gebruikte tijdschaal is de huidige temperatuur koud of warm, dus als we het hebben over de "normale temperatuur" moet worden aangeven welke tijdschaal als referentie wordt gebruikt.
Lees verder...

Democratie? Kies zelf!

De afgelopen eeuwen werd de macht van de overheid steeds sterker. De overheid begon zich met steeds meer zaken te bemoeien en de burger, het individu, heeft over steeds meer dingen steeds minder te zeggen.

Het klimaatbeleid is een uitstekend voorbeeld van deze inmenging. De overheid baseert zich op volkomen onbetrouwbare gegevens en onbewezen hypotheses en denkbeelden en de gevolgen van deze inmenging treffen iedereen. Op dit moment staan overheden wereldwijd op het punt om de goedkope en betrouwbare energiebronnen, die de basis vormen voor onze economische voorspoed, ontoegankelijk te maken. Het resultaat is verstrekkend.
Lees verder...

Een eenvoudig CO2-model

In deze video presenteert professor in de Astronomie Michael Merrifield (Universiteit van Nottingham) een eenvoudig model van het CO2-broeikaseffect.

Hij laat wolken, albedo-effect, oceaaninteractie, zonnecycli en veel andere factoren die het klimaat beïnvloeden buiten beschouwing en bespreekt alleen de CO2-straling in de atmosfeer.

Zijn belangrijkste argument is dat wanneer de CO2-concentratie stijgt, de atmosfeer vanuit een hogere luchtlaag begint te emitteren. De temperatuur van die emitterende luchtlaag moet -18 °C zijn. Dus als de -18 °C temperatuurlaag hoger in de atmosfeer komt te liggen en de atmosfeer 6,5 ° C opwarmt voor elke kilometer die we vanaf die laag dalen, zal de oppervlaktetemperatuur omhoog gaan.
Lees verder...

Waterkrachtcentrales en broeikasgassen

Waterkracht is een van de schoonste beschikbare energiebronnen. De enige nadelen die tot nu toe bekend zijn, zijn de impact op het landschap en het risico dat een dam breekt door aardbevingen. Een zorgvuldige keuze van de locaties en hoge bouwnormen kunnen deze problemen voorkomen.

Naast elektriciteitsopwekking helpen dammen ook om de waterstroom in de rivieren te reguleren, waardoor ze beter bevaarbaar worden en bruikbaar zijn voor irrigatie.

Dus over het algemeen lijkt het vrij positief, maar recent onderzoek heeft een nieuw nadeel van waterkracht "ontdekt" en het is een gebruikelijke verdachte: broeikasgassen.
Lees verder...

De wereld heeft meer CO2 nodig

Interview met Professor William Happer van Princeton University. William Happer is een gerenommeerd natuurkundige, gespecialiseerd op het gebied van atomaire fysica, adaptieve optica en spectrometrie. Dit interview uit 2015 maakt deel uit van de serie 'Conversations that Matter'.

Enkele citaten uit dit interview:
Lees verder...

De logaritmische aard van het CO2-broeikaseffect

Voor veel mensen kan een logaritmische relatie een vrij abstract concept zijn. Het is moeilijk voor te stellen welk effect dit heeft op de sterkte van het broeikaseffect die overeenkomt met de hoeveelheid CO2 die de mens in de atmosfeer uitstoot. Hier presenteren we een visualisatie om op een eenvoudige manier uit te leggen waar we het over hebben.

CO2 is een broeikasgas. De aanwezigheid van CO2 in de atmosfeer vangt een deel van de infraroodstraling op die het aardoppervlak in de ruimte uitzendt. Het totale broeikaseffect van de atmosfeer van de aarde is ongeveer 30 °C, zonder dit effect zou de temperatuur -15 °C zijn in plaats van de huidige gemiddelde temperatuur van +15 °C.
Waterdamp is het belangrijkste broeikasgas. CO2 zorgt voor 3 °C opwarming, dat wil zeggen 10% van het totale effect.

Wanneer de concentratie van CO2 toeneemt, neemt ook het broeikaseffect toe, maar niet op een lineaire manier, maar logaritmisch. Voor elke toename van de concentratie is het effect op de temperatuur steeds minder.
Lees verder...