Zonnevlekken



20/02/2022 07:01 - Geplaatst door Tom van Leeuwen
Dit artikel is gedeeltelijk gebaseerd op het gedegen onderzoek verricht door Freek van Leeuwen naar de wetenschappers Valentina Zharkova en Willie Soon en hun werk over zonnevlekken.

Zoals we de afgelopen weken zagen, wijst nieuw onderzoe uit dat er geen aanwijzingen zijn voor een verhoogd CO2-broeikaseffect, en dat slechts 12% van de toename van de CO2-concentratie in de atmosfeer te wijten is aan menselijk handelen.

Goed nieuws dus, maar dan rijst de vraag waar de verwarming dan vandaan komt die veel mensen voelen en die ook te zien in in de maandelijkse grafieken van de satellietmetingen.

Natuurlijke oorzaken
Een aantal mogelijke natuurlijke oorzaken voor die opwarming zijn:
  • Zonneactiviteit, zichtbaar als zonnevlekken
  • Het H2O-broeikaseffect
  • Wolken
  • Oceaanstromingen en -opwellingen
  • Urban Heat Islands
We zullen de komende weken aan deze mogelijke oorzaken een apart artikel wijden.

Zonnevlekken
Een zonnevlek zijn het zichtbare gedeelte van een energieuitbarsting in de zon. Zonnevlekken duiden op een verhoogde zonneactiviteit. Ze geven zelf geen energie af, maar zijn handig om van een grote afstand de zonneactiviteit te bepalen.

Volgens de Russische wiskundige en sterrenkundige prof. dr. Valentina Zharkova werkt de zon als een dubbele dynamo. Beide dynamo's werken onafhankelijk van elkaar en vullen elkaar aan. Hun energieopbrengst is niet constant, maar heeft de vorm van een golfbeweging. De golflengte van de ene dynamo is 11 jaar en één golfbeweging van de tweede dynamo duurt tussen de 350 en 400 jaar. De totale energieopbrengst van de zon is de som van beide golfbewegingen, zoals te zien op de afbeelding.


Het resultaat van deze golfbewegingen is op de planeten merkbaar. Op Aarde hebben we de afgelopen duizenden jaren te maken gehad met koudere en warmere periodes, die allemaal in de pas lijken te lopen met de lange zonnecyclus.


Het is Dr. Zharkova gelukt een wiskundige formule op te stellen waarmee ze de zonnecycli kan voorspellen. Niet alleen blijkt de formule te werken voor de warme en koude periodes uit het Holoceen, maar ook sinds het opstellen ervan komt de formule overeen met het werkelijke aantal zonnevlekken en dus, de zonneactiviteit.

Voorspelling
Gebruik makend van deze formule voorspelt Dr. Zharkova voor de komende decennia een geleidelijke afname van de temperatuur op Aarde. Het minimum zal ongeveer 1,8°C kouder zijn dan tegenwoordig en zal over ongeveer 30 jaar bereikt worden.



Tom van Leeuwen, 20 februari, 2022

 

Donaties

Het gevecht tegen de klimaathysterie vergt tijd! Als je denkt dat ik op de goede weg zit en mijn inspanningen wilt steunen dan zou ik heel dankbaar zijn voor een kleine donatie om deze site in de lucht te houden.


Bedankt!


De vingerafdrukken van het broeikaseffect

De hypothese van "door de mens veroorzaakte klimaatverandering" houdt in dat de toename van de CO2-concentratie het broeikaseffect van de atmosfeer versterkt en dat dit de opwarming van de Aarde als eindresultaat heeft.

Sinds het begin van het geïndustrialiseerde tijdperk rond 1850, stoot de mens een relatief grote hoeveelheid CO2 uit in de atmosfeer door het gebruik van fossiele brandstoffen. Het gevolg van deze emissies is dat tijdens die periode de concentratie van CO2 in de atmosfeer sterk steeg van ongeveer 300 deeltjes per miljoen (ppm) tot meer dan 400, een toename van bijna 40%. Tegelijkertijd steeg de gemiddelde temperatuur in dezelfde periode met ongeveer 1,5 °C met een kleine variatie afhankelijk van de gebruikte gegevensbron.

Er lijkt dus een correlatie te bestaan tussen de concentratie CO2 en de temperatuur van de Aarde in deze periode. Maar het bestaan van een correlatie betekent niet automatisch dat er ook een causaal verband bestaat. Het kan puur toeval zijn dat deze twee concepten zich op een gesynchroniseerde manier ontwikkelen. In een vorig artikel zagen we bijvoorbeeld dat diezelfde correlatie voor andere tijdspannes niet bestaat.
Lees verder...

Waarom stopte de opwarming?

De politieke rapporten van het IPCC zijn gebaseerd op de hypothese dat CO2 de belangrijkste regelknop is van de Aardse temperatuur. Het probleem is dat deze hypothese in het geheel niet overeenkomt met de empirische gegevens waarover de wetenschap beschikt. Men maakt voorspellingen aan de hand van modellen die niet in staat zijn het verleden te ‘voorspellen’.
Lees verder...

Temperatuur versus CO2 - een overzicht

Bij het bespreken van 'klimaatverandering' is het noodzakelijk om na te gaan hoe het klimaat op Aarde in het verleden is veranderd. Dat geeft een indicatie voor de vraag of de huidige veranderingen normaal zijn of niet.

De wereldwijde temperaturen varieerden in de afgelopen 500 miljoen jaar enorm. Afhankelijk van de gebruikte tijdschaal is de huidige temperatuur koud of warm, dus als we het hebben over de "normale temperatuur" moet worden aangeven welke tijdschaal als referentie wordt gebruikt.
Lees verder...

Video - Wie zijn de échte klimaatontkenners?

Het klimaat heeft gedurende het Holocene veel schommelingen vertoond. Het verschil tussen de hoogste en de laagste gemiddelde temperatuur van de afgelopen 10 duizend jaar bedraagt ongeveer 3 °C.

Klimaatalarmisten, met het IPCC voorop, proberen dit te ontkennen, en dat is begrijpelijk. Deze variatie betekent namelijk dat ook zónder de menselijke invloed er sprake was van klimaatsverandering.

Dat ondermijnt hun hypotheses en vaak hangen hun baantjes juist daar van af.

Klimaatverandering gezien vanuit een historisch perspectief.
Lees verder...

Satelliet temperatuur van de Aarde februari 2022

De afwijking van de satelliet aardtemperatuur voor februari 2022 is exact 0°C.

Dit betekent dat de temperatuur op Aarde in februari 2022 precies hetzelfde was als het gemiddelde van 1991 tot 2020.

Satellieten zijn de beste manier om inzicht te krijgen in de korte termijn temperatuurschommelingen. Ze meten het hele oppervlak, onafhankelijk van de verdeling van de weerstations, de hitte-eilanden, meetfouten, de toestand van het oppervlak (land of water).

Er is een stapsgewijze temperatuurstijging, veroorzaakt door twee zeer sterke El Niño-periodes (1998 en 2016). De energie die opwelde uit de diepe oceanen zorgde in deze twee gelegenheden voor een nieuw niveau, waarna de opwarming stopte. Dit is een natuurlijk fenomeen en heeft niets te maken met CO2 of menselijke activiteit.

Waar is de klimaatcrisis? Het bestaat gewoon niet.

Word wakker en verspreid deze informatie naar uw regering!

Tom van Leeuwen, 1 maart 2022.

Rob Jetten, minister van Klimaat en Energie

Rob Jetten is de nieuwe, kersverse minister van Klimaat en Energie in het Nederlandse kabinet Rutte IV.

Dit is een nieuw ministerie, maar wordt helaas gekenmerkt door dezelfde ideeën als bij voorgaande kabinetten. Het idee dat de mens, door het verbranden van fossiele brandstoffen, verantwoordelijk is voor de recente opwarming van de Aarde.
Lees verder...

Het H2O broeikaseffect

De CO2-hypothese van de IPCC, waarmee Westerse overheden proberen hun burgers aan te zetten tot groepsdenken, paniek en onnodige maatregelen en belastingen, berust voor een groot gedeelte op het geloof dat er een positief terugkoppeleffect bestaat tussen de broeikaseffecten van CO2 en waterdamp (H2O). Een kleine stijging van de temperatuur, veroorzaakt door de toename van de CO2-concentratie zou een toename tot gevolg hebben van de waterdampconcentratie en daarmee het H2O-broeikaseffect vergroten.

Dit is een misvatting. Op de eerste plaats zijn positieve terugkoppeleffecten uiterst zeldzaam in de natuur. Verder is er geen zinnig woord te zeggen over het effect dat een vergroting van het H2O-broeikaseffect heeft op de temperatuur.

Hieronder drie redenen waarom het onmogelijk is dit effect te modelleren.
Lees verder...

"Oceaanverzuring"

Naast Global Warming is de tweede crisissituatie die regeringen over de hele wereld ons proberen te laten geloven dat de door de mens veroorzaakte CO2-uitstoot oceaanverzuring veroorzaakt, wat een ernstige impact zal hebben op al het leven in de oceaan. Een verwant probleem is koraalverbleking, een proces dat een bedreiging zou vormen voor unieke ecosystemen zoals het Great Barrier Reef.
Lees verder...